Het grijpt in op verschillende facetten in je leven. Het is een gemis dat sluimerend aanwezig blijft en soms plots weer op de voorgrond treedt, ook wanneer de buitenwereld (of misschien zelfs jijzelf) ervan uitgaat dat het al lang verwerkt zou “moeten” zijn. 

Hoe kan je omgaan met het gemis? Hoe integreer je dit in je leven? Hoe hou je de herinnering levend?

Omdat je mama een sleutelfiguur is in je leven, kan het gemis groter zijn bij bepaalde mijlpalen (afstuderen, samenwonen/trouwen, zelf mama worden…) waarbij het verdriet soms onverwacht in alle hevigheid kan terugkomen of een nieuwe dimensie krijgt. Voor anderen die dit niet zelf meemaken, is het moeilijk écht te begrijpen, wat eenzaam kan voelen. Tijdens dit traject willen we vrouwen samenbrengen die het gemis van een mama gemeenschappelijk hebben. Omdat (h)erkenning van dit verlies en verdriet ontzettend kan verbinden en verlichten.